Skip
← blog

Ons bedrijf draait op een map met tekstbestanden

Iedereen huurt dezelfde AI-modellen. Wat jouw AI over je eigen bedrijf weet, is het verschil. Zo houden wij dat bij: één map, platte tekst, en een agent als bibliothecaris.

1 september 2026 · 5 min lezen
  • Kennisbeheer
  • Agents
  • Zo werken wij
Een raaf met leesbril sorteert kaartjes in een houten kaartenbak
Gebruikte tools
  • Obsidian
  • Claude
  • Markdown
  • GitHub

Elk bedrijf kan vandaag dezelfde AI-modellen huren, voor ongeveer hetzelfde geld. Het model is dus niet je voorsprong. Wat het model over jouw werk weet, is dat wel: je klanten, je afspraken, wat je al eens geprobeerd hebt en waarom het niet werkte.

Bij ons zit die kennis in één map met gewone tekstbestanden. Een agent leest die map voordat hij aan een taak begint, en schrijft erin als hij klaar is. In dit stuk laten we zien hoe die map eruitziet, welke regels hem bruikbaar houden, en hoe je zelf klein begint.

Het probleem: kennis die overal en nergens staat

Een klein bedrijf heeft geen kennisbank. Het heeft een mailbox, een paar chatgesprekken, een map met downloads, notities op een telefoon en heel veel in iemands hoofd. Dat gaat goed zolang je alles zelf onthoudt. Het gaat mis zodra je een AI-assistent iets laat doen. Die begint elke keer opnieuw, zonder te weten wat jij gisteren besloot.

Je kunt dat oplossen door elke keer een lange uitleg te typen. Of je zet die uitleg één keer op een vaste plek, en laat de agent hem zelf lezen.

Hoe de map eruitziet

Geen database, geen speciaal programma. Alleen mappen en tekstbestanden in Markdown, die je met elke editor kunt openen. Wij gebruiken Obsidian om erin te lezen en te zoeken, maar dat is een keuze, geen voorwaarde.

De map, vereenvoudigd
kennisbank/
  • inbox/Alles wat we tegenkomen: een artikel, een bericht, een mail, aantekeningen van een gesprek. Gewoon erin gooien.
  • archief/Het origineel, na verwerking. Hier wordt nooit iets uit verwijderd.
  • projecten/Eén pagina per product, met de stand van zaken en de volgende stap bovenaan.
  • ideeen/Eén pagina per idee, met een eerlijk oordeel: bouwen, afwachten of laten liggen.
  • werkwijzen/Hoe we dingen doen, zodat we het niet twee keer hoeven uit te zoeken.
  • regels.mdDe regels van het huis. Het belangrijkste bestand van allemaal.
  • logboek.mdWat er wanneer is gedaan, één regel per handeling.

Elke pagina begint met een paar vaste velden bovenaan: wanneer hij is gemaakt, waar de informatie vandaan komt, en bij een project de status. Dat lijkt bureaucratisch, maar het maakt het mogelijk om de map door een agent te laten doorzoeken en samenvatten zonder dat hij hoeft te raden.

De agent is de bibliothecaris

Het verwerken van wat er binnenkomt, is bij ons de taak die het vaakst terugkomt. Vaker dan bouwen, vaker dan mailen. Dus is dat het eerste werk dat een agent kreeg.

Wat er gebeurt als er iets in de inbox komt
  1. LezenDe agent leest het stuk helemaal, plus de projectpagina's.
  2. IndelenHoort het bij een project, is het een idee, een werkwijze, of niets?
  3. WegschrijvenEen bestaande pagina bijwerken gaat vóór een nieuwe maken.
  4. ArchiverenHet origineel naar het archief, een regel in het logboek.

Heeft iets nergens mee te maken, dan krijgt het een korte notitie en verder niets. Geen lange samenvatting van iets wat je toch nooit gebruikt. Dat klinkt streng, maar zonder die regel groeit de map met interessante dingen die niemand ooit nog leest.

Belangrijk: de agent stelt eerst voor en vraagt dan. Hij laat zien wat hij van een stuk vindt en waar hij het zou neerzetten. Pas daarna schrijft hij. Zo blijft de mens de redacteur, en de agent de bibliothecaris.

Een volle bak met papieren links, een nette rij mappen rechts, met een oranje pijl ertussen
Een lege inbox betekent: alles is verwerkt. Dat is het enige signaal dat je nodig hebt.

De regels die het betrouwbaar maken

Een map vol tekst wordt snel een rommel. Een paar harde regels houden hem bruikbaar:

  • Elke pagina noemt haar bron. Een bewering zonder bron hoort er niet in.
  • Verzin nooit cijfers. Weten we iets niet, dan blijft het veld leeg. Dat lege veld komt later vanzelf terug als vraag.
  • Liever bijwerken dan bijmaken. Een nieuwe pagina moet zichzelf verdedigen. Meestal hoort nieuwe informatie bij iets wat er al staat, en vaak spreekt ze iets tegen dat moet worden verbeterd.
  • Het overzicht wordt gemaakt, niet getypt. De pagina met de stand van alle projecten wordt opnieuw opgebouwd uit de projectpagina's. Niemand past er met de hand iets in aan, zodat hij niet kan afdrijven van de werkelijkheid.
  • Alles in een logboek, alles in een back-up. Elke wijziging wordt vastgelegd en gaat naar een privé-opslag online. Het archief en het logboek worden alleen aangevuld, nooit herschreven.

Het ritme: wat er vanzelf gebeurt

Een map onderhoudt zichzelf niet. Daarom staan er een paar vaste momenten in de agenda van de agents:

Het onderhoudsritme
  1. Elke sessieEerst de laatste versie ophalen, aan het eind alles opslaan en online zetten.
  2. Elke zondagHet overzicht opnieuw opbouwen, plus een controle: wat staat stil, wat is verouderd, wat spreekt elkaar tegen? Alleen voorstellen, geen wijzigingen.
  3. Elke maandHet logboek van vorige maanden naar het archief, en een voorbereiding voor de vraag: wat houden we aan, wat zetten we stil, wat stoppen we?

De controle op zondag doet nooit zelf iets. Hij schrijft een rapport. Een mens leest het en beslist. Zo kan een agent nooit ongemerkt de helft van je kennis "opruimen".

Waarom dit werkt

Een nieuwe medewerker leest eerst de map met afspraken. Een agent ook. Het regelbestand is in feite een inwerkdocument: wat we bouwen, voor wie, wat we nooit doen, en hoe we willen dat dingen gaan. Hoe beter dat bestand, hoe minder je bij elke vraag hoeft uit te leggen.

Er zijn nog twee voordelen die je pas later merkt:

  1. Je zit nergens aan vast. Alles is platte tekst. Morgen kan een ander model, of een ander programma, dezelfde map lezen.
  2. Je ziet je eigen patronen. Omdat alles in het logboek staat, kun je terugkijken. Wat doen we vaak met de hand? Dat is het volgende dat een agent kan overnemen.

Zelf beginnen

Je hebt geen groot systeem nodig. Begin met drie dingen:

  1. Eén inbox-map waar alles in mag.
  2. Eén regelbestand met wat je bedrijf doet, voor wie, en wat je nooit wilt.
  3. Eén pagina per klant of project met de volgende stap bovenaan.

Laat een agent die map bijhouden. Vraag hem bij elk stuk eerst: waar hoort dit, en wat verandert het? Kijk na een maand wat je terugvindt, en wat je niet meer hoeft uit te leggen.

Dit stuk is geschreven met hulp van AI en gecontroleerd door een mens voordat het online ging.

de notitie

laat een notitie achter.

Das kijkt over een notitieblok
Elk project begint met een notitie.Laat een notitie achter